سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
142
اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)
متكلم وحده / ازلزل / ميلرزم من در زمان حال يا آينده متكلم مع الغير / نزلزل / ميلرزيم ما در زمان حال يا آينده صرف امر غائب از باب فعلل / ليزلزل / بايد بلرزد يك مرد غائب در زمان حال مذكر / ليزلزلا / بايد بلرزند دو مرد غائب در زمان حال / ليزلزلوا / بايد بلرزند مردان غائب در زمان حال / لتزلزل / بايد بلرزد يك زن غائب در زمان حال مؤنث / لتزلزلا / بايد بلرزند دو زن غائب در زمان حال / ليزلزلن / بايد بلرزند زنان غائب در زمان حال متكلم وحده / لازلزل / بايد بلرزم من در زمان حال متكلم مع الغير / لنزلزل / بايد بلرزيم ما در زمان حال صرف امر حاضر از باب فعلل / زلزل / بلرز اى مرد حاضر در زمان حال مذكر / زلزلا / بلرزيد اى دو مرد حاضر در زمان حال / زلزلوا / بلرزيد اى مردان حاضر در زمان حال / زلزلى / بلرز اى زن حاضر در زمان حال مؤنث / زلزلا / بلرزيد اى دو زن حاضر در زمان حال / زلزلن / بلرزيد اى زنان حاضر در زمان حال